ΟΡΕΙΒΑΤΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΥ: ΜΥΡΣΙΝΗ –ΑΓΡΙΛΟΣ

Sunday, 28 June 2026

ΜΥΡΣΙΝΗ –ΑΓΡΙΛΟΣ – ΜΕΣΑ ΜΟΥΛΙΑΝΑ

Μια από τις πιο όμορφες πεζοπορίες της ανατολικής Κρήτης που συνδέει δυο ειδυλλιακά βορεινά χωριά: τη Μυρσίνη και τα Μέσα Μουλιανά, πραγματοποίησε ο Ορειβατικός Σύλλογος Αγίου Νικολάου την Κυριακή 28 Ιουνίου με τη συμμετοχή περίπου 15 πεζοπόρων από διάφορα σημεία του νομού.

Πεζοπορία με ωραία θέα γενικώς!

Σημείο εκκίνησης το πάρκινγκ στην είσοδο της Μυρσίνης, απ’ όπου ξεκινάμε κατά τις εννιά η ώρα. Διασχίζουμε το όμορφο αυτό χωριό που αποτελεί μπαλκόνι στο βόρειο κρητικό πέλαγος κι είναι φημισμένο για τα καταπληκτικά ηλιοβασιλέματά του εξαιτίας του δυτικού προσανατολισμού του. Στον κεντρικό του δρόμο συναντάμε πρόσχαρους κατοίκους, συναντάμε φίλους και γνωστούς, περνάμε από λουλουδάτες αυλές, την γραφική εκκλησία του Αγίου Γεωργίου με το παλιό δημοτικό στον περίβολό της, το ερημωμένο τώρα «Καφέ Μοντέρνο», όπου γινόταν κάποτε παρτάκια κι αποσπερίδες, την κεντρική βρύση του χωριού, που υπάρχει μαντινάδα ότι δε στερεύει ποτέ, αλλά δυστυχώς τα τελευταία χρόνια σταμάτησε πια να κελαρύζει.

Μυρσίνη, χωριό-μπαλκόνι στα βόρεια παράλια: 45 χλμ από Άγιο Νικόλαο, 23 από Σητεία, 330 υψόμετρο. Το χωριό λεγόταν παλιά «Μετόχια» και αποτελούνταν από μικρο-συνοικισμούς. Τελικά επικράτησε και κατοικήθηκε συλλογικά το μετόχι του Αγίου Γεωργίου, που παλιά ήταν Μονή και σήμερα ο κεντρικός ενοριακός ναός του χωριού. Το όνομα Μυρσίνη του δόθηκε το 1928 όταν απογράφηκε πρώτη φορά ως κοινότητα, επειδή είχε μια μεγάλη μυρτιά κοντά στο χωριό. Σήμερα έχει γύρω στους διακόσιους κατοίκους.

Ο κεντρικός δρόμος του χωριού και η εκκλησία του Αγίου Γεωργίου

Ήδη στη νότια έξοδο του χωριού συναντάμε ίχνη της παλιάς εθνικής οδού που περνούσε ψηλότερα από τη σημερινή, στο μέρος που οι ντόπιοι ονομάζουν «γέφυρες». Όμως εμείς θα πάρουμε τον χωματόδρομο που ελισσόμενος σε στροφές μας οδηγεί ανηφορικά προς το ύψωμα του λόφου Αγριλού (657 μ.), που αποτελεί σύνορο ανάμεσα στα δύο χωριά και φημίζεται ότι βγάζει το καλύτερο κρασί της περιοχής. Και πραγματικά συναντάμε εδώ σύγχρονους αμπελώνες που θυμίζουν τα ηρακλειώτικα. Μαγευτική είναι επίσης και η θέα στα χωριά Μυρσίνη, Τουρλωτή, Σφάκα και τα δυτικά σητειακά και τα λαστριανά βουνά.

Η παλιά εθνική οδός περνά πάνω από τη Μυρσίνη

Ανέβασμα από χωματόδρομο

Η γειτονική Τουρλωτή από ψηλά και πίσω τα βουνά της Λάστρου (Καψάς) και των δυτικών σητειακών βουνών

Παλιά εθνική οδός

Η μέρα είναι αρκετά ζεστή όμως την παλεύουμε στην ανηφόρα καθώς ο ήλιος είναι ακόμα ανατολικότερα και, που και που, έρχεται μια δροσερή ριπή αέρα από τη θάλασσα! Έτσι ανεβαίνουμε σε γοργό ρυθμό και μετά τον Αγριλό αρχίζει η κατάβαση προς την ανατολική πλευρά. Εδώ ζορίζει πιο πολύ η ζέστη, καθώς αποκοβόμαστε απ’ το θαλάσσιο μέτωπο.

Η ανηφόρα κάποτε τελειώνει

Αγριλός, εύφορο ύψωμα ανάμεσα στα δύο χωριά με αμπελώνες, που παράγουν το περίφημο κρασί

Ενταγμένη στο δίκτυο διαδρομών του Γεωπάρκου Σητείας η διαδρομή

Φτάνουμε στα Μέσα Μουλιανά από την πλευρά του Αγίου Αθανασίου. Περιδιαβαίνουμε τους δρόμους με τα παλιά τα σπίτια τα όμορφα, με κάποιες αυλές που έχουν ακόμα λουλούδια, σε στενά περάσματα και φτάνουμε έτσι στην κεντρική φημισμένη εκκλησία του Αγίου Ιωάννου του Θεολόγου. Η λειτουργία έχει τελειώσει, όμως λόγω και της μέρας που είναι σκόλη, πολλοί ηλικιωμένοι κάτοικοι κάθονται ένα γύρω στον ασκιανό και μας πιάνουν την κουβέντα. Ποιοι είμαστε κι από πού, θέλουν να φωνάξουν και τον παππά να μας ανοίξει, αλλά τους σταματάμε: είναι ζέστη κι έχουμε ακόμα δρόμο, τους ευχαριστούμε και ξαναρχίζουμε. Περνάμε από το περίφημο «Κεφαλοβρύσι», όπου κάποτε είχε ονομαστή ταβέρνα δίπλα στα γάργαρα νερά του με μια βρύση που δεν στέρευε ποτέ και γεμίζαμε τα μπουκάλια μας, ενώ το νερό οδηγούνταν σε λιμνούλα με ψαράκια. Περασμένα μεγαλεία και διηγώντας τα να κλαις. Το μόνο που κρατά ζωντανή την ανάμνηση είναι η πράσινη όαση από αγριοκερασιές, μπουρνελιές, καρυδιές, εσπεριδοειδή.

Άφιξη στα Μέσα Μουλιανά στο εκκλησάκι του Αγίου Αθανασίου

Όμορφα αλλά ερημωμένα στενά

Εκκλησία Αγίου Ιωάννου Θεολόγου στην ανατολική πλευρά του χωριού με πλούσια ιστορία και ωραία εικονογραφία

Εκκλησάκι Αγίου Νικολάου

Μέσα Μουλιανά: 19 χλμ από Σητεία, περίπου 200 κάτοικοι. Το όνομα πιθανόν προέρχεται από τους Ενετούς αδερφούς Μουλιάνι ή από το ρήμα «μουλώνω», που σημαίνει σκύβω, επειδή βρίσκεται στην κατωφέρεια του βουνού. Χωριό απάνεμο με εύφορο κάμπο με εσπεριδοειδή. Κάτω, εικόνες από το Κεφαλοβρύσι, μια όαση δροσιάς για την άνυδρη ανατολική Κρήτη

Ακολουθούμε το κατηφορικό μονοπάτι, χωμένο στο πράσινο, που ήλιος δεν το βλέπει ως την πλατεία δίπλα στον ΒΟΑΚ με το άγαλμα του Βενιζέλου. Μετά περπατάμε ένα βασανιστικό χιλιόμετρο στην άσφαλτο κι έπειτα παίρνουμε ανηφορικό χωματόδρομο που μας οδηγεί στην παλιά εθνική από την άλλη της μεριά. Η ζέστη γίνεται πια βασανιστική και σκιά δεν υπάρχει αφού είναι πια καταμεσήμερο. Η θέα στα παράλια μας αποζημιώνει. Αφρισμένα σήμερα, αλλά δυστυχώς τη ένταση του βοριά την καπακώνει η ζέστα. Σε πορεία μιας ώρας όμως βρισκόμαστε ήδη στη Μυρσίνη από την βορεινή πλευρά της.

Επιστροφή πάλι από την παλιά εθνική οδό

Με θέα στα αφρισμένα παράλια

Στην όμορφη γραφική ταβέρνα "¨Καθ' οδόν" της Μυρσίνης με το ωραίο γούστο, τις ενδιαφέρουσες γευστικές επιλογές και τα ωραία ηλιοβασιλέματα

Μια μπίρα μετά από τόση ζέστη, την αξίζουμε

Εδώ τελειώνει η πορεία μας των 14,5 χλμ με 400 υψομετρική και άλλοι θα επισκεφθούν την παραδοσιακή ταβέρνα «Καθ’ οδόν» του Μανώλη και της Βάσως με την φανταστική θέα να πνίξουν την κάψα σε μια μπίρα, άλλοι θα κατευθυνθούν για μια βουτιά στον κοντινό παραθεριστικό οικισμό του Μόχλους. Γιατί όχι; Στην Κρήτη ζούμε, μπορούμε να απολαύσουμε μέσα σε λίγες ώρες και όμορφα χωριά και ψηλά βουνά και δροσερές θάλασσες και να τσουγκρίσουμε τα ποτήρια μας με την παρέα! Γιατί έτσι μας αρέσει!!!